ปล่อยให้เป็นบล็อคร้างอีกแล้ว

อันเนื่องมาจาก คอมเสียก็เลยใช้งานไม่ได้
เกือบอาทิตย์เลย รู้สึกเหมือนกับขาดอะไรไปสักอย่าง
พอวันนี้ดี ก็เลยขอทำอะไรสักหน่อย
กลัวว่าจะร้างไปนาน คิดถึงมากๆเลย

อาการของคนที่เริ่มมี....ความรัก

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยากคุยกับเขาแต่ไม่กล้าปริปาก

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยู่ใกล้ๆ เขาแล้วมีความสุข

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยากเห็นหน้าเขา ทุกเวลา
เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยากตามเขา ไปทุกหนทุกแห่ง

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . แอบมองเขา เวลาเผลอ

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . แอบยิ้มชื่นชมเขาอยู่ห่างๆ

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . ไม่กล้าสบตาเข เมื่อเจอกัน
เมื่อใดก็ตามที่คุณอยาก . . . ให้เขามีความสุข โดยลืมมองตัวเอง

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . ใจเต้นรัว . . . และทำตัวไม่ถูก เวลาเจอเขา

เมื่อไรก็ตามที่คุณ . . . คิดถึงเขาตลอดเวลา

เมื่อไรก็ตามที่คุณ . . . เห็นเขาสนุกสนานอยู่กับคนอื่น . . . แล้วคุณอยากเข้าไปร่วมวงด้วย
เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยากจะดูแลเขาไปตลอดกาล

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . รับเขาได้ในทุกอย่างที่เป็นตัวเขา ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงข้อบกพร่องของเขา

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . อยากครอบครองเขาไว้คนเดียว

เมื่อใดก็ตามที่คุณ . . . มีกันและกัน. . . แล้วไม่คิดจะมองหาคนใหม่ที่ดีกว่า . . . นั่นไง!

ถ้าคุณเป็นแบบนี้ก็แสดงว่า . . . คุณรักเขาแล้ว

สุดแสนมีความสุข

สบายใจจังเลย หลังจากที่ได้หยุด5 วันเต็มๆ
ที่จริงก็ไม่ได้หยุดหรอก ใช้ลาพักร้อนนะ
แต่ก็ได้นอนนิดเดียว ต้องมานั่งเฝ้าร้านขายของให้นายภูมินี่สิ
แล้วตัวเองก็แอบหนีไปเที่ยวกรุงเทพซะนี่
เราเลยต้องอยู่คนเดียวทั้งอาทิตย์เลย
แต่.....เอ เราไม่ได้อยู่คนเดียวนี่นา
อยู่กับน้องเพนเค้ก ต่างหาก
น้องหมาสุดน่ารัก ขี้อ้อนสุดๆ

ขอบคุณ .. สำหรับทุกคน

ขอบคุณ . . .สำหรับมิตรภาพที่ดี
ขอบคุณ . . .สำหรับไมตรี . . .
ที่มีให้ขอเก็บความรู้สึกดีดีนี้ไว้ด้วยความประทับใจที่เรามอบให้คุณมนุษย์ทุกคน . . .
จงรู้ไว้เถิดเจ้านั้นเกิดมา ต่อให้วาสนาดีแค่ไหนหากสิ้นไร้เพื่อนที่ดี
ก็หนีไม่พ้นความเดียวดาย
เส้นทางชีวิตเปรียบเหมือนทางสายหนึ่งแต่มีสองทิศทางจะเดินหน้าให้ถึงจุดหมาย. . .
หรือถอยหลังให้กับชัยชนะไม่มีสิ่งใดที่ไม่เป็นประโยชน์
เพราะแม้แต่นาฬิกาที่ตายแล้วยังบอกเวลาที่ตรงได้ถึงสองครั้ง . . .
ต่อวันเกิดมาผจญในโลกกว้างทุกอย่างได้มาต้องขวนขวายต่อสู้ดิ้นรนด้วยแรงกายแลกมา . . .
ซึ่งความภาคภูมิยามใดที่ท้อแท้ . . .อ่อนแรงไร้กำลังคนหนึ่ง . . .
เคียงข้างเป็นกำลังใจให้ก้าวเดินถ้อยคำเลวร้าย . . .
เพียงไม่กี่คำอาจทำลายความรู้สึกดีดีแม้มีคำพูดที่แสนจะวิเศษก็ไม่อาจลบเลือนจากความทรงจำแมงมุม . . .
ชักใยขึงตาข่ายหมายเหยื่อมนุษย์ซ่อนเงื่อนไขชักใย . . .
รัดตัวเองอุปสรรคของนักเดินทางตกหลุมเสียบ้างหลงทางเสียหน่อยซวนเซเล็กน้อยจุดหมายนั้นอยู่ไม่ไกล

555 เกือบกลายเป็นบล็อคร้างซะแล้ว

แย่จัง ...
เน็ตที่ทำงานดันเสีย เป็นอาทิตย์
เราก็เลยอดใช้เน็ตเลย (งกนะซิไม่ไปใช้บริการร้านอินเตอร์เน็ต)
พอวันนี้มาทำงาน ออนเอ็มได้ ดีใจสุดๆ เลย (เว่อร์สุดๆ)
หน่อยจัง งานเยอะมาก ประชาชนก็เยอะ
มาทำงานวันแรกของสัปดาห์ก็ปวดหัวซะแล้ว
แต่ก็ยังมีเรื่องให้หัวเราะได้ทั้งวัน
พอทำให้ชีวิตมีรสชาติขึ้นมาบ้าง
สุขใจ...สบายอารมณ์
*-*

คิดถึงจังเลย...

หลังจากที่ปล่อยให้เป็นบล็อกร้างไปเกือบสองอาทิตย์
อันเนื่องมาจากเน็ตที่ทำงานเสีย แล้วก็ไม่ได้ใช้เลย
ทำให้ห่างหายกันไป คิดถึงมากๆ คันไม้คันมือ
อยากจะเขียนบันทึกมากมาย แต่พอมานั่งเขียน ก็ดันนึกไม่ออก
ว่าจะเขียนอะไร เซ็งตัวเองจัง
*-*

อาทิตย์สุขสันต์

เช้าๆ วันอาทิตย์รีบอาบน้ำแต่งตัว
เรียบร้อยแล้วก็รีบมาคีย์ข้อมูล ทั้งที่เมื่อคืน
นอนก็เหมือนไม่ได้นอน เพลียทั้งตัวเลย เมื่อยไปหมด
แต่ต้องรีบทำ เดี๋ยวไม่เสร็จ สู้ๆ

ยังต้องมาทำงานวันเสาร์

เป็นอะไรที่เซ็งอย่างบอกไม่ถูก เพราะต้อง
มาทำงานในวันเสาร์อาทิตย์ เพราะรับงานโอที
คิดถึงยังเจ็บใจไม่หายเลย ไม่น่ารับมาเล้ย
ไม่ได้พักเลย งานก็ยาก เมื่อยตัวไปหมด

พักสักที

หลังจากที่ห่างหายไปอาทิตย์เต็ม ๆ
ปล่อยให้เป็นบล็อกร้างไปนาน ได้กลับ
มารายงานตัวใหม่แล้วคับท่าน
ช่วงนี้งานยุ่งสุดๆ เลิกกลับบ้านดึกทุกวันเลย
แทบไม่ได้นอน กลับมาต้องนั่งทำงานต่ออีก
วันนี้ก็คือวันสุดท้ายที่ต้องไปออกหน่วยแล้ว
ดีใจจังเลย T_T

อยากลืม

ลองได้ยินใครพูดว่า " อยากลืม""
ฉันอยากลืมเขาให้ได้"" ฉันจะพยายามลืมเขาให้ได้"
" ฉันจะพยายามลืมมัน" เชื่อมั่นได้ 100%
ว่า เขาคนนั้นหรือเรื่องราวเหล่านั้น " ไม่มีวันลืม" ...............
คนเราลองจำเรื่องอะไรเข้าไปไว้ในหัวสมองแล้วแสดงว่า...
มันคงเป็นที่สุดในชีวิต...หรือไม่ มันก็คง
ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในชีวิตลืมยาก...
เลยอยากลืม ไอ้ที่อยากลืม...ก็คงเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
คิดทีไรก็เศร้า ทำให้คิดถึงคนที่ไม่อยากคิดถึง...
คิดถึงเรื่องที่ไม่อยากจำ ..............เราล้างสมอง...
หรือทำลายความทรงจำยากแต่เราสร้างความทรงจำใหม่ๆ ได้ไม่ยาก
ลองทำให้ทุกวันต่อจากนี้ไป...ดีที่สุด... เท่าที่เราจะทำได้
เพราะยังไงๆ วันนี้...ก็ต้องกลายเป็น "เมื่อวาน"
ของวันพรุ่งนี้อยู่วันยังค่ำ ถ้าใครบอกว่า " ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"
คงต้องขอแถมท้ายเข้าไปอีกว่า " ทำวันนี้ให้ดี
สำหรับวันพรุ่งนี้...ให้วันนี้กลายเป็นวันวานที่ดี"
เพราะเมื่อไหร่ที่ "จำไปแล้ว""จำไว้เลย ว่า ไม่ มี วัน ลืม "****

ทำไมต้องเป็นอย่างนี้

กะว่าจะซักผ้าสักหน่อย แต่ไหงฝนตกไม่ยอมหยุดเลย
กว่าจะหยุดได้ก็เกือบเที่ยงแล้ว ก็ยังดีกว่าไม่หยุด
ดีนะที่ผ้ายังแห้ง ไม่งั้นไม่มีใส่แน่ๆเลยเพราะไม่ได้ซัก 2 อาทิตย์แล้ว
ไม่รู้เอาเวลาไปทำอะไร เฮ้อ เซ็งกับตัวเองเหลือเกิน

อารมณ์ และ การตัดสินใจ.. ..

ในตอนนี้ .. ฉันได้แต่หลงใหลในความรัก ..
ในเมื่อมีความรักเข้ามาหา ใครบางที่จะไม่ไขว่คว้าหาความรักใครบางที่จะปล่อยให้มันพ้นผ่านไป
.. ..และนี่ก็เป็นอีกครี้งที่ฉันลุ่มหลงในความรัก .. ..
เขาเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของฉัน .. ..เ
ขาทำให้ฉันยิ้ม ..หัวเราะ ..และมีความสุขสุด ๆ
กับการกระทำของเขาบ่อยครั้งเหมือนกันที่ฉันมักจะเป็นแบบนี้ .. ..
คงเป็นเพราะว่าอารมณ์ของฉันอ่อนไหวเกินไปเมื่อไรนะ.. ..
ที่ฉันจะเข้มแข็ง ใจแข็งกับเรื่องของความรัก ... ..คงไม่มีทางหรอกมั้ง ..
ในเมื่อฉันคิดจะรักใครสักคนฉันก็จะรักอย่างหมดใจ .. ..
ไม่คิดที่จะมีใครคนอื่นเพิ่มเติมแต่ก็นั่นแหละ... ..
ที่ทำให้ฉันเสียใจอยู่ตอนนี้คิดว่าเขาเป็นคนดี .. ..
แต่สุดท้าย เขาก็มีใครหลายคนตอนนี้ฉันได้แต่หน้ามืดตามัว .. ..
รักเขา .. คนที่ใครหลายต้องการในตอนนี้ .. ..
ฉันก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองเหมือนกัน .. ..
ว่าเขาจะรักฉันจิงหรือเปล่า .. หรือแค่สนุกไปวัน ๆแต่กับการกระทำของเขา .. ..
ทำให้ฉันเชื่อ เชื่อว่าเขาก็รักฉันเช่นกันแต่หาวันใดที่เขาหายไป... ..
ฉันคงเศร้าใจ .. คิดถึงเหลือเกิน.. ..
เมื่อไรกันนะที่เราจะใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ในการตัดสินใจ

อุปสรรคของชีวิต

การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใด ๆ เลย
จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง
การดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต
ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างแข็งแกร่ง
เพราะอย่างนั้นภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้เถอะ....
ถ้าคุณหวังจะไปให้ถึงวันดีๆ ของชีวิตที่สามารถโบยบินได้อย่างเสรี...

สัปดาห์น่าเบื่อ

ทำไมตอนเช้าฝนต้องตกหนักด้วยก็ไม่รู้
มาทำงานก็แสนจะลำบาก
รถกะบะบ้าอะไรก็ไม่รู้ ขับไม่ดีตาม้าตาเรือเลย
เหยียบน้ำกระเด็นใส่เสื้อผ้าเราเลอะหมด
แย่จัง

ทุกข์หรือสุข

ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ จะตื่นหรือเปล่า
อย่ากังวลกับอะไรที่ยังมาไม่ถึง...
มองวันนี้ ทำวันนี้ มีความสุขกับทุกวินาทีนี้ .....
ที่ยังหายใจอยู่ดีกว่า เวลามีพอเสมอสำหรับความสุข . ..
ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ ชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้...

เบื่อจัง

ทำไมช่วงนี้งานเยอะก็ไม่รู้
ทำงานทุกวันเลย
พรุ่งนี้ก็วันเสาร์แล้ว แต่ว่าวันอาทิตย์ต้องไปเลือกตั้ง
วันจันทร์ ก็ได้หยุดอีก 1 วัน แต่ยังต้องมาทำนอยู่ดี
รู้สึกเหนื่อยจังเลย ต้องแอบลาสักวันแล้ว
พักผ่อนให้หายเหนื่อยสักหน่อย

อย่าลืม...

บอกคนที่เรารักทุกคน
ว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง
ที่จะทำอะไรก็ตาม
ที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง

ขี้เกียจทำงานจัง

หลังจากที่หยุดมาหลายวัน
พักผ่อนซะสบายตัวเลย
อยู่บ้านทำงานหนักมากเลย
ทำงานแบกหมอน ฮ่าๆ
เหนื่อยจริงๆ เลย (ล้อเล่น)
พอวันนี้มาทำงาน รู้สึกขี้เกียจสุดๆไปเลย

ขอบคุณ

วันนี้......
อาจดูเหมือนเป็นวันธรรมดาแต่ก็มีบางอย่างให้รู้ว่า...
วันนี้....พิเศษกว่าวันไหนๆอาจเป็นเพราะว่าวันนี้...
ฉันมีเธอคอยห่วงใยดูแล.. ใส่ใจ..
ทุกเวลาเติบโตได้...
เพราะมีเธอคอยใส่ใจห่วงหาเป็นทั้งเพื่อน..
ทั้งพี่...และคนสำคัญในหัวใจตลอดมา
ขอบคุณนะคะ..ที่ทำให้วันนี้มีค่าสำหรับใครบางคน

อย่ากลัวกับการเปลี่ยนแปลง

ในหลายๆ ครั้งที่เราจำเป็น
ต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ก่อนที่การเปลี่ยนแปลงนั้นจะมาถึง
สิ่งที่ถึงตัวเราก่อนมักจะเป็นความกลัว
กลัวที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลง
ทั้งที่บางทีเราก็ไม่ทราบว่าฉากต่อไป
ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไร

ความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัย

ความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัย เมื่อเราอยู่มหาลัยเราจะคิดแบบนี้มั้ย
เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ
แม้...มหาวิทยาลัยจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใดก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง
เรา...รู้อะไรหลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน
แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในมหาวิทยาลัยจะมีมากมายเพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์
เรา... นั่งกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร
แม้...โรงอาหารที่มหาวิทยาลัยจะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
เรา...เดินไปเรียนด้วยกัน แม้...ตึกและ
ห้องเรียนในมหาวิทยาลัยจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน
เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน
แม้...ในมหาวิทยาลัยเราจะพูดคุยเสียงดังเพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนๆ ทุกคนจะได้ยิน
เรา...กลับบ้านทุกเย็นหลังโรงเรียนเลิก
แม้...บ้านเราจะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้บ้านเราที่สุดจะได้กลับบ้านทุกวัน
เรา...นัดไปเที่ยวกันในวันหยุด
แม้...ใกล้ๆ มหาวิทยาลัยจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน
ถึงแม้กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุดถึง 10 ล้านพิกเซล
ก็ไม่ได้ความว่าจะเก็บภาพเพื่อนๆ ได้ทุกคนพร้อมๆ กัน
ส่งมันไปยังเพื่อนที่คุณรัก ไปยังคนที่กำลังจะลืมเพื่อนเก่า
มันไม่มีคำสาปอะไรในฟอร์เวิร์ดเมลแต่มันมีคำว่า "เพื่อน"

หยุดอีกแล้ว 4 วันรวดเลย

ดีใจจัง ได้หยุดพัก 4 วัน ค่อยสบายหน่อย
หลังจากที่ทำงานหนักติดต่อกันมาหลายวัน
ไม่ได้หยุดเลย เหนื่อยมากๆ จะนอนให้หนำใจไปเลย

ชีวิตของคนเรา

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้ ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก
ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี ให้ "ความอาทรถึง"
จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ
ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดีดี"
จนกระจัดกระจาย เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน
"จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน" เพราะการตั้งความหวัง
มักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง" "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ"
โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น
เราต้องค่อยๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้าม
เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง
เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา
เป็นสีเขียวของใบไม้ ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด
ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล "ความพิเศษ"
นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน

สิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่

สิ่งเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่

สิ่งบางสิ่ง อาจจะดูเป็นสิ่งเล็ก ๆ

ไม่มีค่าอะไรมากมายการกระทำบางอย่าง

อาจดูเป็นปกติ ไม่มีอะไรที่เป็นพิเศษ

แต่เคยคิดไหมว่า...สิ่งเล็ก ๆ นั้น เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในหัวใจ

ใครบางคนการกระทำนั้น ทำมาจากหัวใจใครบางคน


เราชอบที่จะทำอะไรที่เป็น handmade ให้คนอื่นเพราะเราคิดว่า

มันเป็นอันเดียวในโลก ไม่มีใครเหมือนและเราก็ได้ใส่หัวใจของเรา

ลงไปในของเหล่านั้นด้วยมันเป็นสิ่งของเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจเรา


เราชอบที่จะรับอะไรที่เป็น handmade จากคนอื่นเพราะเราคิดว่า

คนให้ตั้งใจที่จะทำให้ของเหล่านี้อาจซื้อหาได้ด้วยเงิน

แต่เค้ากลับใช้เวลาส่วนหนึ่งของเค้าทำให้เรามันเป็นสิ่งของเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจเรา


เราชอบที่จะเขียนโน้ตแผ่นเล็ก ๆ ติดไว้ที่หน้ากระจก

หรือตู้เย็นเพื่อเตือนคนที่เราห่วงใย"อย่าทานมากนะเดี๋ยวจะอ้วน"

"ทานเสร็จ อย่าลืมแปรงฟันนะ เดี๋ยวฟันผุ"

แม้มันจะเป็นแค่กระดาษแผ่นเล็ก ๆ แต่มันก็เต็มไปด้วยความห่วงใยของเรา



เรารู้สึกดี เวลาที่มีใครส่ง sms มาบอกว่าห่วงใยเรารู้สึกดี เ

วลาที่มีใครส่ง sms มาอวยพรให้ทำข้อสอบได้เรารู้สึกดี

เวลาที่เห็นคน ๆ หนึ่งเสียสละที่นั่งให้เด็ก

หรือคนชราเรารู้สึกดี เวลาที่เห็นคน ๆ หนึ่งบอกคนตาบอดว่า

รถคันที่คนตาบอดจะขึ้นมาแล้วมันเป็นเล็ก ๆ

ที่ไม่สามารถซื้อหาด้วยเงินแต่มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในใจของอีกหลาย ๆ คน....

แล้วคุณหล่ะ เคยทำสิ่งเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่บ้างไหม??....

อากาศแปรปรวน

ช่วงนี้ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
เดี๋ยวก็ร้อน เดี๋ยวก็หนาว
เดี๋ยวก็ฝนตก เฮ้อ แย่จัง
อยากจะลาพักร้อนสัก 1 อาทิตย์
ก็คงจะดี

งานยุ่งจัง

งานยุ่ง เรื่องเยอะ คนแยะ ปวดหัวไปหมดเลย
วุ่นวายสุดๆ แต่ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
อิอิ...

พรุ่งนี้วันเสาร์ วันหยุด

วันนี้วันศุกร์แล้ว พรุ่งนี้ก็ได้พัก
ดีใจสุดๆ อาทิตย์นี้ทำงานหนักมากๆ
พิมพ์งานตลอดเลย ประชุมก็เยอะ
กะว่าจะไปเที่ยวบ้านไอ้จิปร์สักหน่อย
อยากเห็นหน้าหลาน (น้องโมเดล)

เช้านี้มาทำงานฝนตกหนักมากเลย

จอดรถใส่เสื้อกันฝนแทบไม่ทัน

แต่พอมาถึงที่ทำงานฝนดันหยุดตก

เซ้งเซ็ง ดูซิขากางเกงเปียกหมดเลย

เฮ้อ เหนื่อยจังเลย

ช่วงนี้ทำไมยุ่งๆ ก็ไม่รู้ตั้งแต่วันจันทร์มาแล้ว

ไปสมัครงานที่เรือนจำกลางมาด้วย

เจ้าหน้าที่ที่รับสมัครงาน ดุสุดๆ ไม่สวยแล้วยัง

จะปากจัดอีก พูดก็ไม่เพราะเลย แต่ก็เข้าใจ

ถ้ามัวแต่มาพูดหวานๆ นักโทษก็คงจะไม่กลัวหรอก

เข้าใจ...

เมื่อคืนไปตรวจสถานประกอบการมา
ฝนตลอด ทำงานลำบาก เดินไปเดินมา
ขากางเกงเปียกหมดเลย
เข้าไปในร้าน ครัวหลวง โอ้อะไรที่ไม่เคยเห็น
ก็ได้เห็น สาวโคโยตี้เต้นกันใหญ่เลย
แต่ละคนสวยๆ ทั้งนั้น
แต่ไม่ชอบคือเสียงดัง กับกลิ่นบุหรี่เท่านั้นแหละ
ก็ต้องทนเอา ทำไงได้ต้องทำงานนี่น่า

ไม่มีอะไรเลย

วันนี้อากาศร้อนสุดๆ มาถึงที่ทำงานก็เปิดพัดลมเลย

เปิดไปเปิดมา หัวฟูไปหมด เซ็งเข้าไปอีก

แต่ทำไงได้ เขายังไม่เปิดแอร์นะ ต้องทำใจ

ชีวิตการทำงาน

ชี วิ ต ที่ ไ ม่ ห วั่ น ไ ห ว

ชีวิตบนโลกนี้ มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

เราหนีไม่พ้นที่จะต้องพบกับความไม่แน่นอนบางครั้งก็สมหวัง

บางครั้งก็ไม่สมหวังซึ่งเป็นธรรมดาของโลกเมื่อมีลาภก็ต้อง

มีเสื่อมลาภ มียศก็มีเสื่อมยศมีสรรเสริญก็มีนินทา มีสุขก็มีทุกข์

คละเคล้าปะปนกันไปความเปลี่ยนแปลงตามธรรมดาของโลกนี้

เราเรียกว่า "โลกธรรม"อันเป็นธรรมประจำโลก มีอยู่แล้วในโลกนี้ ตั้งแต่ก่อนเราจะมาเกิด

สิ่งเหล่านี้ก็มีอยู่แล้วหรือแม้เราจะหมดอายุขัย ละจากโลกนี้ไปแล้วสิ่งเหล่านี้ก็ยังคงอยู่

ไม่ได้หายไปไหน และใครจะถือเอาเป็นสิทธิ์เฉพาะตนก็ไม่ได้เพราะเป็นของสาธารณะ

สำหรับมนุษย์ทุกคนที่เกิดมาในโลก และสรรพสัตว์ทั้งหลาย
ดังนั้น ในสภาวะปัจจุบันนี้ แม้สังคมจะปรวนแปร

เศรษฐกิจจะแปรปรวนอย่างไรก็ตามอย่าได้หวั่นไหวกัน ให้ตั้งใจทำความดีต่อไปเถิดหว่านพืชเช่นไร

ย่อมได้ผลเช่นนั้นถ้าเราประกอบเหตุดี ผลที่ออกมาก็ย่อมจะดีตามไปด้วยการทำความดีนั้น

เราควรเพียรพยายามให้ถึงที่สุดและถ้าหากเราเจอปัญหาอะไรที่หนักๆ นั่

นแสดงว่าเราใกล้จะพ้นแล้วดังคำโบราณที่กล่าวว่า

"ยิ่งมืดแสดงว่ายิ่งดึก ยิ่งดึกก็ยิ่งใกล้สว่าง"เพราะฉะนั้นให้หมั่นสั่งสมความดีกันต่อไป

ไปเที่ยวทะเลมา หนุกมากเลย นานๆจะได้ไปที

แต่ค่าใช้จ่ายก็หมดไปกับความสนุก ไม่เป็นไร หาใหม่ได้

แลกกับความสุขในชีวิต

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...อดข้าว...อดน้ำ... เพื่อเก็บเงิน...ไว้จ่ายค่าโทรศัพท์...ทั้งเดือนรักกัน...

ไม่จำเป็นต้อง...บอกเลิกนัดกับ..."เพื่อน" แล้วไปเที่ยวกับ..."แฟน"

รักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...ซื้อของแพงๆ ให้ เงิน...ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า...รักจริง

รักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...ดูหนัง...ทุกเย็นวันศุกร์ นั่งสบตา...ที่แมคโดนัลด์...ทุกบ่ายวันเสาร์

โทรบอกว่า..."คิดถึง"...ทุก 5 นาที...ตลอดเช้าวันอาทิตย์

รักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...พยายาม...ลงทุนมากมาย แลกเทปกันฟัง...ตั้งโปรแกรมดูหนัง...สักเดือนละเรื่อง...ก็ได้

พากันไปกิน...เพื่ออิ่ม...ไม่ใช่กิน...เพื่อให้ดูรวยรักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...ถวายให้...ทั้งตัว

อย่าไปกลัวว่า...ถ้าไม่ยอมเปลืองตัว...แล้วรัก...จะหมดไป เพราะ...ถ้าเขารักจริง ก็ควรให้เกียรติ...ไม่ใช่จ้องจะ...เอาเปรียบ

รักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...เอาดวงชะตา...ไปให้หมอดู จ่ายเป็นร้อย เพียงแค่อยากรู้ว่า...เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่ารักกัน...

ไม่จำเป็นต้อง...ตามติดแจ ผูกขาเขาไว้...กับขาเรา ผูกมือเขาไว้...กับมือเรา

ทำไมต้องทำเหมือน...ขาดเขาไปแล้ว...เราจะตายจำไว้ว่า...คนทุกคน...มีหัวใจ...คนละดวง

รักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...เป็นเงา..ตลอดเวลา ไม่ต้องทุ่มเท...ทำเพื่อ "ความฝัน" ของเขา จนชีวิตตัวเอง...ว่างเปล่า

หลงลืม..."ความฝัน"...ของตัวเองรักกัน...ไม่จำเป็นต้อง...มีเวลาเท่าไหร่...ก็ให้ทั้งหมด

จนไม่เหลือเวลา...สำหรับทำ "สิ่งดีดี"...ให้ครอบครัว ไม่เหลือเวลา...กลับบ้านเร็วๆ...ให้แม่ชื่นใจ

หลับตา...ลืมตา...ก็เห็นแต่หน้า..."แฟน"

ทั้งหมดนี้คือรัก

ไม่จำเป็นว่า...คุณทั้งสองต้องเดินไปในเส้นทางเดียวกัน


ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องเห็นดีเห็นงามไปด้วยเสียทุกอย่าง


ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องมีส่วนร่วมในความฝันของเขา ไ


ม่จำเป็นว่า...คุณต้องเสียสละตัวเองส่งเขาให้ถึงฝั่งและ

ไม่จำเป็นเลย...ที่คุณต้องทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่มันจำเป็นอย่างยิ่งที่คุณต้อง......

คิดถึงเขาเสมอในทุกๆวัน โอบกอดเขาเบาๆให้เขารู้ว่ายังมีคุณอยู่ข้างๆ

บอกรักแทนความหมายทั้งหมดในใจที่มีและเติมเต็มซึ่งกันและกัน รักแท้...มีอิสระดังนกโบยบิน รักแท้...

ไม่ต้องการคำนิยามใดๆรักแท้...จะค่อยๆเติมโตอย่างสวยงาม รักแท้...สามารถดูแลตัวเองได้

รักแท้...ไม่มีวันหมดไป แต่แค่เปลี่ยนไปตามสถานะที่ควรจะเป็น

อย่าพูดว่า...ฉันไม่รักเธออีกแล้ว ถ้าหากคุณยังทำใจไม่ได้อย่าถอดใจ...

ถ้าคุณยังรู้สึกทนได้ อย่าบอกลา...ถ้าคุณยังมองเห็นหนทางที่สามารถเดินต่อไปด้วยกันอย่าบอกว่าคิดถึง...

ถ้าคุณไม่ได้คิดถึง อย่าบอกว่ารัก...ถ้าคุณไม่ได้รู้สึกรักอย่าบอกว่าห่วงใย...

ถ้าเพียงเพราะต้องบอกไปเพราะความเคยชิน และสุดท้าย......อย่าเสียใจ....ถ้าคุณได้ตัดสินใจดีแล้ว

เพราะทั้งหมดนี้ คือความรัก