วันอังคารที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2550

อารมณ์ และ การตัดสินใจ.. ..

ในตอนนี้ .. ฉันได้แต่หลงใหลในความรัก ..
ในเมื่อมีความรักเข้ามาหา ใครบางที่จะไม่ไขว่คว้าหาความรักใครบางที่จะปล่อยให้มันพ้นผ่านไป
.. ..และนี่ก็เป็นอีกครี้งที่ฉันลุ่มหลงในความรัก .. ..
เขาเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของฉัน .. ..เ
ขาทำให้ฉันยิ้ม ..หัวเราะ ..และมีความสุขสุด ๆ
กับการกระทำของเขาบ่อยครั้งเหมือนกันที่ฉันมักจะเป็นแบบนี้ .. ..
คงเป็นเพราะว่าอารมณ์ของฉันอ่อนไหวเกินไปเมื่อไรนะ.. ..
ที่ฉันจะเข้มแข็ง ใจแข็งกับเรื่องของความรัก ... ..คงไม่มีทางหรอกมั้ง ..
ในเมื่อฉันคิดจะรักใครสักคนฉันก็จะรักอย่างหมดใจ .. ..
ไม่คิดที่จะมีใครคนอื่นเพิ่มเติมแต่ก็นั่นแหละ... ..
ที่ทำให้ฉันเสียใจอยู่ตอนนี้คิดว่าเขาเป็นคนดี .. ..
แต่สุดท้าย เขาก็มีใครหลายคนตอนนี้ฉันได้แต่หน้ามืดตามัว .. ..
รักเขา .. คนที่ใครหลายต้องการในตอนนี้ .. ..
ฉันก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองเหมือนกัน .. ..
ว่าเขาจะรักฉันจิงหรือเปล่า .. หรือแค่สนุกไปวัน ๆแต่กับการกระทำของเขา .. ..
ทำให้ฉันเชื่อ เชื่อว่าเขาก็รักฉันเช่นกันแต่หาวันใดที่เขาหายไป... ..
ฉันคงเศร้าใจ .. คิดถึงเหลือเกิน.. ..
เมื่อไรกันนะที่เราจะใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ในการตัดสินใจ

วันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2550

อุปสรรคของชีวิต

การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใด ๆ เลย
จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง
การดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต
ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างแข็งแกร่ง
เพราะอย่างนั้นภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้เถอะ....
ถ้าคุณหวังจะไปให้ถึงวันดีๆ ของชีวิตที่สามารถโบยบินได้อย่างเสรี...

วันพุธที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2550

สัปดาห์น่าเบื่อ

ทำไมตอนเช้าฝนต้องตกหนักด้วยก็ไม่รู้
มาทำงานก็แสนจะลำบาก
รถกะบะบ้าอะไรก็ไม่รู้ ขับไม่ดีตาม้าตาเรือเลย
เหยียบน้ำกระเด็นใส่เสื้อผ้าเราเลอะหมด
แย่จัง

วันอังคารที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2550

ทุกข์หรือสุข

ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ จะตื่นหรือเปล่า
อย่ากังวลกับอะไรที่ยังมาไม่ถึง...
มองวันนี้ ทำวันนี้ มีความสุขกับทุกวินาทีนี้ .....
ที่ยังหายใจอยู่ดีกว่า เวลามีพอเสมอสำหรับความสุข . ..
ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ ชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้...

วันศุกร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550

เบื่อจัง

ทำไมช่วงนี้งานเยอะก็ไม่รู้
ทำงานทุกวันเลย
พรุ่งนี้ก็วันเสาร์แล้ว แต่ว่าวันอาทิตย์ต้องไปเลือกตั้ง
วันจันทร์ ก็ได้หยุดอีก 1 วัน แต่ยังต้องมาทำนอยู่ดี
รู้สึกเหนื่อยจังเลย ต้องแอบลาสักวันแล้ว
พักผ่อนให้หายเหนื่อยสักหน่อย

วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2550

อย่าลืม...

บอกคนที่เรารักทุกคน
ว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน
อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง
ที่จะทำอะไรก็ตาม
ที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง

วันอังคารที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2550

ขี้เกียจทำงานจัง

หลังจากที่หยุดมาหลายวัน
พักผ่อนซะสบายตัวเลย
อยู่บ้านทำงานหนักมากเลย
ทำงานแบกหมอน ฮ่าๆ
เหนื่อยจริงๆ เลย (ล้อเล่น)
พอวันนี้มาทำงาน รู้สึกขี้เกียจสุดๆไปเลย

วันอังคารที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2550

ขอบคุณ

วันนี้......
อาจดูเหมือนเป็นวันธรรมดาแต่ก็มีบางอย่างให้รู้ว่า...
วันนี้....พิเศษกว่าวันไหนๆอาจเป็นเพราะว่าวันนี้...
ฉันมีเธอคอยห่วงใยดูแล.. ใส่ใจ..
ทุกเวลาเติบโตได้...
เพราะมีเธอคอยใส่ใจห่วงหาเป็นทั้งเพื่อน..
ทั้งพี่...และคนสำคัญในหัวใจตลอดมา
ขอบคุณนะคะ..ที่ทำให้วันนี้มีค่าสำหรับใครบางคน

อย่ากลัวกับการเปลี่ยนแปลง

ในหลายๆ ครั้งที่เราจำเป็น
ต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ก่อนที่การเปลี่ยนแปลงนั้นจะมาถึง
สิ่งที่ถึงตัวเราก่อนมักจะเป็นความกลัว
กลัวที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลง
ทั้งที่บางทีเราก็ไม่ทราบว่าฉากต่อไป
ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไร

วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550

ความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัย

ความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัย เมื่อเราอยู่มหาลัยเราจะคิดแบบนี้มั้ย
เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ
แม้...มหาวิทยาลัยจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใดก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง
เรา...รู้อะไรหลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน
แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในมหาวิทยาลัยจะมีมากมายเพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์
เรา... นั่งกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร
แม้...โรงอาหารที่มหาวิทยาลัยจะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
เรา...เดินไปเรียนด้วยกัน แม้...ตึกและ
ห้องเรียนในมหาวิทยาลัยจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน
เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน
แม้...ในมหาวิทยาลัยเราจะพูดคุยเสียงดังเพียงไหนก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนๆ ทุกคนจะได้ยิน
เรา...กลับบ้านทุกเย็นหลังโรงเรียนเลิก
แม้...บ้านเราจะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเพียงไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้บ้านเราที่สุดจะได้กลับบ้านทุกวัน
เรา...นัดไปเที่ยวกันในวันหยุด
แม้...ใกล้ๆ มหาวิทยาลัยจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน
ถึงแม้กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุดถึง 10 ล้านพิกเซล
ก็ไม่ได้ความว่าจะเก็บภาพเพื่อนๆ ได้ทุกคนพร้อมๆ กัน
ส่งมันไปยังเพื่อนที่คุณรัก ไปยังคนที่กำลังจะลืมเพื่อนเก่า
มันไม่มีคำสาปอะไรในฟอร์เวิร์ดเมลแต่มันมีคำว่า "เพื่อน"