หยุดอีกแล้ว 4 วันรวดเลย

ดีใจจัง ได้หยุดพัก 4 วัน ค่อยสบายหน่อย
หลังจากที่ทำงานหนักติดต่อกันมาหลายวัน
ไม่ได้หยุดเลย เหนื่อยมากๆ จะนอนให้หนำใจไปเลย

ชีวิตของคนเรา

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้ ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก
ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี ให้ "ความอาทรถึง"
จากจิตใจที่นึกถึง ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ
ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ" ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด "สิ่งดีดี"
จนกระจัดกระจาย เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน
"จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน" เพราะการตั้งความหวัง
มักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง" "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ"
โดยที่ไม่รู้ตัว มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น
เราต้องค่อยๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น หากตรงกันข้าม
เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่ ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง
เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา
เป็นสีเขียวของใบไม้ ที่เย็นที่ตาและที่ใจ และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด
ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล "ความพิเศษ"
นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน

สิ่งเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่

สิ่งเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่

สิ่งบางสิ่ง อาจจะดูเป็นสิ่งเล็ก ๆ

ไม่มีค่าอะไรมากมายการกระทำบางอย่าง

อาจดูเป็นปกติ ไม่มีอะไรที่เป็นพิเศษ

แต่เคยคิดไหมว่า...สิ่งเล็ก ๆ นั้น เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในหัวใจ

ใครบางคนการกระทำนั้น ทำมาจากหัวใจใครบางคน


เราชอบที่จะทำอะไรที่เป็น handmade ให้คนอื่นเพราะเราคิดว่า

มันเป็นอันเดียวในโลก ไม่มีใครเหมือนและเราก็ได้ใส่หัวใจของเรา

ลงไปในของเหล่านั้นด้วยมันเป็นสิ่งของเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจเรา


เราชอบที่จะรับอะไรที่เป็น handmade จากคนอื่นเพราะเราคิดว่า

คนให้ตั้งใจที่จะทำให้ของเหล่านี้อาจซื้อหาได้ด้วยเงิน

แต่เค้ากลับใช้เวลาส่วนหนึ่งของเค้าทำให้เรามันเป็นสิ่งของเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจเรา


เราชอบที่จะเขียนโน้ตแผ่นเล็ก ๆ ติดไว้ที่หน้ากระจก

หรือตู้เย็นเพื่อเตือนคนที่เราห่วงใย"อย่าทานมากนะเดี๋ยวจะอ้วน"

"ทานเสร็จ อย่าลืมแปรงฟันนะ เดี๋ยวฟันผุ"

แม้มันจะเป็นแค่กระดาษแผ่นเล็ก ๆ แต่มันก็เต็มไปด้วยความห่วงใยของเรา



เรารู้สึกดี เวลาที่มีใครส่ง sms มาบอกว่าห่วงใยเรารู้สึกดี เ

วลาที่มีใครส่ง sms มาอวยพรให้ทำข้อสอบได้เรารู้สึกดี

เวลาที่เห็นคน ๆ หนึ่งเสียสละที่นั่งให้เด็ก

หรือคนชราเรารู้สึกดี เวลาที่เห็นคน ๆ หนึ่งบอกคนตาบอดว่า

รถคันที่คนตาบอดจะขึ้นมาแล้วมันเป็นเล็ก ๆ

ที่ไม่สามารถซื้อหาด้วยเงินแต่มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ในใจของอีกหลาย ๆ คน....

แล้วคุณหล่ะ เคยทำสิ่งเล็ก ๆ ที่ยิ่งใหญ่บ้างไหม??....

อากาศแปรปรวน

ช่วงนี้ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
เดี๋ยวก็ร้อน เดี๋ยวก็หนาว
เดี๋ยวก็ฝนตก เฮ้อ แย่จัง
อยากจะลาพักร้อนสัก 1 อาทิตย์
ก็คงจะดี

งานยุ่งจัง

งานยุ่ง เรื่องเยอะ คนแยะ ปวดหัวไปหมดเลย
วุ่นวายสุดๆ แต่ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
อิอิ...